Over mij...

Lang heb overlegd of ik mezelf voor zou stellen.

Ik ben tot de conclusie gekomen, dat dat slechts kort gebeuren moet,
want ik ben hier niet de hoofdpersoon, maar het reddingshondenwerk en het ras Beauceron.

In 1968 werd ik in Wilhelmshaven geboren en ik heb één zuster.

Mijn kleine gezin bestaat uit mijn kinderen en wij wonen samen met de honden en twee katten in een klein huis in een rustige woonomgeving.



Mijn dochter heeft de liefde voor de honden bij haar geboorte meegekregen.



Mijn zoon echter heeft volledig andere interesses, maar Aias is zijn beste vriend.



Ik werk halve dagen en probeer zo veel mogelijk op eigen benen te staan,
maar er zijn zeker betere huisvrouwen dan ik.

Mijn interesses liggen nu eenmaal meer in het werken met mijn honden en mijn PC.

Als kind wilde ik dierenartsassistente worden, maar helaas wordt ik bij een operatie erg beroerd en bij elk dier dat de weg over de regenboogbrug moet gaan,
lijdt ik alsof het mijn eigen dier was. Daarom bepaal ik me er liever toe, om bij een noodgeval te kunnen helpen, mijn kennis up-to-date te houden.

Ik ontspan me graag met een goed boek, een film of met muziek.

En ik hou van goed eten, ook al omdat ik mijn leven lang nog niet tegen overgewicht moest vechten.

Mijn vrienden zijn voor mij het belangrijkste, zonder hen zou ik niets zijn.



Ik hou niet van mensen die andere zo manipuleren dat ze hen voor hun doeleinden kunnen
gebruiken of levende wezens behandelen als ouwe schoenen.

Ik kan meestal goed tegen kritiek als die open en eerlijk gegeven wordt en ik probeer om steeds weer ervan te leren.
Want men is nooit uitgeleerd en niemand kan alles weten.
Daarom zijn mensen die het altijd beter weten, maar zelf niets tot stand gebracht hebben, mij een gruwel.

Daarom laat ik het fokken van dit geweldige ras over aan mensen die daarvan meer begrijpen als ik.
Ooit heb ik misschien de plaats, de kennis, de tijd en het geld me ook daarmee bezig te houden.

Mijn motto:

Als iemand in zijn eentje droomt, dan blijft het een droom.
Als iedereen gezamenlijk droomt, dan wordt het werkelijkheid.
(Helder Camara).